MARIA KONOPNICKA - MUCHY SAMOCHWAŁY - (tekst)

U chomika w gospodzie Siedzą muchy przy miodzie. Siedzą, piją koleją, I z pająków się śmieją. Nad pełnemi kuflami. Podparły się łapkami Zagiął chomik żupana, Miód dolewa do dzbana. — Żebyś, kumo, wiedziała, Com z pająków nadrwiła, Com już sieci narwała, Tobyś ledwo wierzyła! — Moja kumo jedyna! Czy mi pająk nowina? Śmiech doprawdy mnie bierze… Pająk!… Także mi zwierzę! — Żebyś, kumo, wiedziała, Trzem pająkom bez mała, Jak się dobrze zasadzę, Trzem pająkom poradzę!… — Moja kumo kochana! (Chomik! dolej do dzbana!) Moja kumo jedyna, Czy mi pająk nowina? Prawi jedna, to druga, A tu z kąta coś mruga… Prawi czwarta i piąta, A coś czai się z kąta. Pająk ci to, niecnota, Nić – tak długą – namota! Zdusił muchy przy miodzie, W chomikowej gospodzie.